A więc napisze krótko o Qi Gongu. Czym to jest i czym się różni od Tai Chi. W studio Michaela Gilmana, mistrza Tai Chi w USA, u którego ćwiczyłam pilnie całe dwa miesiące, jakis czas temu, była prosta zasada: wpierw godzina „otwierania tysiąca bram” – podstawowych ćwiczeń subtelnie rozgrzewających po kolei wszystkie stawy, potem godzina Qi Gong, potem dopiero Tai chi – w zależności od dnia albo któraś z podstawowych form, albo formy z mieczem, patykiem czy oszczepem. Tai Chi jest bowiem rodzajem ćwiczeń sztuki walki. Aby ciało mogło je właściwie wykonywać musi być odpowiednio przygotowane, fizycznie i mentalnie.
Ponieważ ruchy form w Tai Chi (bez broni) są bardzo precyzyjne, powiązane z oddechem i wysokim stopniem uważności – same w sobie stanowią pewien rodzaj Qigongu. Jest natomiast niesłuszne i niezgodne z tradycja sprowadzanie go tylko do takiej funkcji i nazywając słowem „tai chi” dowolne elementy wzięte z tej sztuki walki.
Qi Gong oznacza „ruch qi”, „drogę qi’ gdzie „qi”,(chi) mówiąc w wielkim skrócie, to życiowa energia płynąca w naszym ciele. Ćwiczenia qi gongu maja zatem na celu poruszenie tej życiowej energii w taki sposób, żeby ciało było stabilne, elastyczne, a wszystkie organy odpowiednio oczyszczone i nasycone. Form QI Gongu jest wiele, a wszystkie nastwione sa na zdrowie organizmu.
W skrócie: nazwa Tai Chi odnosi się do ćwiczeń ze sztuk walki.
Qi Gong – to ćwiczenia wzmacniające i zdrowotne.
